Woorden bestaan uit de samenvoeging van verschillende klanken. Door het verkeerd uitspreken van klanken kunnen woorden andere betekenissen krijgen. Kinderen en volwassenen kunnen problemen hebben met de uitspraak van klanken, hieraan kunnen verschillende problemen ten grondslag liggen. Hieronder informatie over de problemen die wij behandelen in onze praktijk.

 

Vertraagde spraakontwikkeling
Je spreekt van een vertraagde spraakontwikkeling als de spraak duidelijk achterblijft bij leeftijdsgenootjes. Sommige kinderen spreken klanken nog niet goed uit, hierdoor kunnen zij zichzelf niet goed duidelijk maken. Zij kunnen hier zelf last van hebben (denk aan opstandig worden, driftig zijn of in zichzelf gekeerd) of de omgeving kan hier hinder van ondervinden, doordat zij het kind niet goed begrijpen.

Slissen
Door te slappe tongspieren, te weinig beheersing van de tongmotoriek of het verkeerd aanleren van de /s/ kan een onzuivere /s/ te horen zijn. De verstaanbaarheid wordt hierdoor belemmerd, dit kan als storend worden ervaren door de omgeving of door jezelf. Slissen ontstaat meestal tijdens de spraakontwikkeling, maar kan op alle leeftijden voorkomen. Behandeling hiervan kan dus ook op elke leeftijd voorkomen.

Verbale ontwikkelingsdyspraxie
Soms komt het leren praten niet of moeizaam op gang, kinderen spreken dan niet of verkeerd. Een mogelijke oorzaak hiervan noemen we een verbale ontwikkelingsdyspraxie. Dit is een spraakstoornis die te maken heeft met de beweging: de mond wil niet op de juiste manier bewegen. Het kind heeft problemen met het programmeren, afstemmen en controleren van de bewegingen die nodig zijn voor het spreken.

Nasaliteitsstoornis
Er is sprake van een nasaliteitsstoornis of neusspraak wanneer de klank (resonantie) van de spraak afwijkend is: de spraak klinkt te veel of juist te weinig door de neus. Tijdens het spreken worden de meeste klanken door de mond gevormd. Het zachte gehemelte trekt op en daardoor wordt de mondholte aan de achterzijde afgesloten. Zo ontsnapt er geen lucht door de neus. Alleen bij de klanken /m/, /n/ en /ng/ wordt deze afsluiting niet gemaakt, zodat deze klanken door de neus klinken. De diagnose wordt door de KNO-arts gesteld, de logopedist voert de behandeling uit.

Stotteren
Stotteren is een spraakstoornis waarbij het vloeiende verloop van de spraakbeweging gestoord is. Klanken of lettergrepen worden herhaald of verlengd. Soms worden ze er met veel spanning uit geperst. Daarnaast kunnen bij het stotteren begeleidende symptomen voorkomen. Voorbeelden zijn meebewegingen in het gezicht en van lichaamsdelen, verstoring van de adem, transpireren en spanning. Naast deze zichtbare en hoorbare symptomen zijn er ook verborgen symptomen. Vermijden van situaties, bepaalde woorden of klanken omzeilen, gebrek aan zelfvertrouwen en angst om te spreken. Stotteren kan de communicatie ernstig verstoren. Wij behandelen het stotteren, maar schakelen zo nodig de hulp in van een gespecialiseerde logopedist.

 

Meer informatie over deze stoornissen, kijk op www.logopedie.nl